هر چه زمان میگذره ، اطرافیانت کمتر میشن . چند نفری میمونن که همیشه میبینیشون . هواتو دارن . زمین میخوری بلندت میکنن . گریه میکنی در آغوش میگیرنت ، با خنده هات شادن با گریه هات ناراحت میشن . و باز هم زمان میگذره . کم کم مجبور میشی مدتی از روز رو ازشون جدا باشیو افراد جدیدیو اطرافت ببینی . همینطور که زمان میگذره کم کم حس هر دو گروه نسبت به تو داره به هم نزدیک میشه . یه جورایی داری بین تعداد زیادی از آدما ناپدید میشی .  هر چی جلوتر میری  از گروه اول فاصله میگیریو به گروه دوم نزدیکتر میشی ، حتی بعضی وقتا بخاطر گروه دوم با گروه اول به مشکل میخوری . میگذره . زمان میگذره . حالا دیگه وقتی تو خانواده رفت و آمد میکنی میبینی داره شرایط فرق میکنه . میبینی بعضیا وقتی میبینیشون واست بلند میشن  .وقتی نیستی سراغتو میگیرن . موقع اون امتحان بزرگ که میرسه همه منتظر نتیجشن. تصمیم تو واسشون مهمه . به خاطر تو تصمیماشونو تغییر میدن . الان تو دوباره کانون توجه اطرافیانتی . الان وقتشه . الان وقتشه که دنیای اطرافت محصول تو باشه . الان وقت تاثیر گذاشتن توئه .

الان...

وقتشه ...