چهارمین سالگرد خسرو شکیبایی
الوداع عزیز جان، نفس جان، عمو جان، الوداع خسرو جان.
الهی چشم های تو مهربان و صدات آسمان و روانت جهان و پران بود و کی وقت انفصال بود. دست های تو عاشق بود و خود عاشقی کجا آسان بود.
ای پادشاه نرمش در این نمایش نامردمی. ای هامون، ای کیمیا، ای نوبت عاشقی. رها، رها، رها شدی. پر کشیدی و گر گرفتی همچو ققنوس، صبور و خودسوز و مومن به جاودانگی.
ای درد در تو جای گرفته، ای خسرو، ای قابل، ای غایت شکیبایی. آری، آری، درد بر ما نازل شد و شاخه شکست و بم سوخت و بالا می گیرم این ناله و حالا می گیرم.
دریاب که خسرو می آید با قدم های خستگی و صدایی شکستگی. هان، با طنین صوت جبرئیل اشتباه مگیرش، آن گاه که سلام می گوید. شاید خواهد گفت؛ «حال همه ما خوب است.» اما تو باور مکن...
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۱/۰۴/۲۸ ساعت 14:26 توسط سعید جوکار
|
کلاس شیمی فیزیک استاد نخعی فردا پنجشنبه 91/2/14 
تمام حقوق این سایت متعلق به دانشجویان مهندسی شیمی89 فردوسی میباشد.