از کسانی مباش که بدون عمل صالح به آخرت امید وار است و

توبه را با آرزوها ی بسیار به تاخیر میانداز
..در دنیا چونان زاهدان سخن می گویداما در رفتار همانند دنیا
پرستان است .اگر نعمت هابه او برسد سیر نمیشود ودر

محرومیت قناعت ندارد از ان چه به او رسید شکر گزار نیست واز
آنچه مانده زیاده طلب است

گناه دیگران را بزرگ میشمارداما گناه خود را کوچک می پندارد

طاعت دیگران را کوچک وطاعت خود را بزرگ می داند مردم را

سرزنش می کند اما خود را نکوهش نکرده با خود ریاکارانه بر

خورد می کند به نفع خود به زبان دیگران حکم می کند اما هرگز

به نفع دیگران بر زبان خود حکم نخواهد کرد .دیگران را هدایت

 اما خود را گمراه می کند حق خود را به تمام میگیرد اما حق

دیگران را به کمال نمی دهد از غیر خدا می ترسد اما از پروردگار

خود نمی ترسد