رمضان نام يكي از ماه هاي قمري است و معناي لغوي آن سوزانيدن است پيامبر فرمودند نام اين ماه رمضان گذاشته شده زيرا گناهان را مي سوزاند يكي از نام هاي خداوند نيز رمضان است . در اين ماه قرآن وانجيل و تورات و زبور نازل شده اند و يكي از چهار ماهي است كه خداوند جنگ را در آن حرام فرموده (مگر جنبه دفاع داشته باشد).
============
در تمام اديان، عبادت و پرستش جوهرء اصلي دين به شمار مي‏رود و در اديان الهي اين مسأله به وضوح ديده مي‏شود. منتهي با تفاوت شريعت‏ها، عبادت‏ها نيز شكل خاص به خود مي‏گيرد؛ يعني، در هر ديني مراسم مذاهبي طبق شريعت خود آن دين به جا آورده مي‏شود. دراسلام نماز به عربي و با آداب خاص خود خوانده مي‏شود. در مسيحيت به زبان و شكل ديگري عبادت مي‏شود؛ مثلاً در مسيحيت كاتوليك، ادعيه و نماز به زبان لاتين و گاه بزبان بومي خوانده مي‏شود. روزه گرفتن نيز در ميان اديان معمول بوده است. از تورات و انجيل فعلي بر مي‏آيدكه روزه، در ميان يهود و نصارا وجود داشته و اقوام و ملل ديگر هنگام مواجه شدن با غم و اندوه، روزه مي‏گرفته‏اند. در قاموس «كتاب مقدس» آمده است:
«روزه در تمام اوقات در ميان هر طايفه و هر ملت و مذهب در موقع اندوه و زحمت غير مترقبه، معمول بوده است»، (قاموس كتاب مقدس، ص 427، به نقل از تفسير نمونه، ج 1، ص 633).
از تورات نيز برمي‏آيد كه موسي(ع) چهل روز روزه داشته است: «هنگام بر آمدنم به كوه لوح‏هاي سنگي، يعني، لوح‏هاي عهدي كه خداوند با شما بست؛ بگيرم. آن گاه در كوه چهل روز و چهل شب ماندم؛ نه نان خوردم و نه آب نوشيدم»، (تورات، سفرتثنيه، ف 9، ش 9، به نقل از تفسير نمونه، ج 1، ص 632).
هم چنين از انجيل لوقا نيز برمي‏آيد كه حواريون مسيح نيز روزه مي‏گرفتند، (انجيل لوقا، ب 5، ش 3533).
قرآن كريم نيز در مورد روزه گرفتن امت‏هاي پيشين به صراحت مي‏فرمايد: ... كتب عليكم الصيام كما كتب علي الذين من قبلكم... ، (بقره، آيه 183).
بنابراين در اديان ديگر نيز عبادت خداوند و يك سري مناسك و آيين‏ها مطرح است و نماز و روزه نيز از جمله اين آيين‏ها مي‏باشد؛ اما انكار و مناسك آنها فرق مي‏كند.
براي آگاهي بيشتر در اين زمينه ر.ك:
1. تاريخ و كلام مسيحيت، محمدرضا زيبايي نژاد، ص 122.
2. اسلام و عقائد و آراء بشري يا جاهليت و اسلام، ص 462.
3. تاريخ اديان و مذاهب جهان، مبلغي آباداني، ح 2، ص 787.{J
===================
روزه به عنوان يك عمل عبادي در يهوديت رواج دارد؛ ولي تنها در روز «كيپور»؛ يعني، روزه كفاره، اين عمل صورت مي‏گيرد. در اين روز يهوديان از غروب روز قبل تا شبانگاه اين روز، به منظور كفاره گناهان روزه مي‏گيرند و از خوردن و آشاميدن، استحمام و كار پرهيز مي‏كنند و در كنيسه‏ها به عبادت و استغفار مشغول مي‏شوند ===(آشنايي با اديان بزرگ، حسين توفيقي، تهران، سمت، طه و مركز جهاني علوم اسلامي، چاپ سوم، زمستان 1379 ش، ص 94.)++.